Önce,
İsmini yazdığım sayfaları kopardım defalarca…
Yaktım şiirleri, unutmaya çalıştım,
Anıları kaç defa yokladım kim bilir?
Resimlerin geldi önüme,
Dokunamadım,
Yırtamadım da…
Her gün bir yalan söyledim kendime;
Sabah uyanınca yanımda olamayacağını,
Kahvaltıyı simit ve çayla beraber yapamayacağımızı,
Soğuk günlerde ceketimi üzerine giyip,
Kokunu sindiremeyeceğini,
Yorgun düştüğümüzde dalarken hayallere;
Başını omzuma dayayamayacağını…
Saçlarında ellerimi gezdiremeyeceğimi,
Geceleri hiçbir filmin sonunu getiremeden,
Göğsümde uyuyamayacağını…
Ve artık hiç ama hiç öpemeyeceğimi,
Kendime söyleyemedim…
Söyleyemedim

Bu İçeriği Paylaş
Şair
Yorum yapılmamış
Yorum yapılmamış