Çiçekler – İnsanlar
Bugün bütün çiçeklerin kokusu doldu burnuma. Güzel, hoş kokulu olanlar da vardı, hiç duymak istemediğim kokulu olanlar da. Çiçeklerden zihnim birden insanlara geçiş yaptı ve her ikisi eşleşmeye başladılar. Çiçekler ve insanlar, işte bu yazı böyle doğdu. Bakalım hangi çiçekler bana hangi insanları anımsatmış? Tüm bahar, hatta yaz mevsiminin ilk ayları boyunca dağları taşları, tarlaları kaplayan papatyalar geldi gözlerimin önüne…
Yalnızım
Karanlığın ortasında tek başına. Yorgun, bitkin, halsizim. Yönümü yitirmişim, Yönsüzüm, çaresizim. Zamansız bir bekleyiş bu. Senden ne bir iz var ne de haber. Kokunu getirmiyor rüzgâr. Ben umut ile umutsuzluk arafında, Gelir diye bekliyorum. Gelir misin bilmiyorum. Sensizim, yorgunum, ümitsizim. Kalabalığın ortasında tek başına, Şehrin telaşlı insanlarının içinde. Sensiz, yorgun, bitkin, çok halsizim. Yaralıyım, dertliyim ve kimsesizim... Oysa ben, seni…
Rayların Edebi Dili
Demir yolları Anadolu topraklarında uzanmaya başladığında, sadece şehirleri değil, insan yüreklerini de birbirine bağlamıştı. Türk edebiyatının penceresinden baka baka büyüdüğümüz o raylar, aslında insanın zamanla ve kendi içiyle yaptığı bir yolculuğun hikâyesidir. Bir tarafta dumanı tütmekten yorulmuş, her vagonunda bir memleket hikâyesi taşıyan o eski kara tren; diğer tarafta ise modern zamanın kucağında, rüzgârı bile geride bırakan bembeyaz yüksek hızlı…
Anka
Ezgi Herkese yetişen bendim, Bir tek kendime geç kaldım. “Üzülmesinler” diye diye İçimde susturduğum kaç fırtına var, sayamadım. Sessizdim… Sakinliğimi huzur sandılar. Oysa ben, kırılınca da susanlardanım. Bir gün olsun Sen nasılsın? diyen olmadı. Yoruldun mu? Mutlu musun gerçekten? Diye soran… Ben herkesin yarasına koşarken, Kendi içimde yandım durdum. Kalabalıkların içinde bile Yalnızlığı öğrendim. Ben incitmeyi değil, huzuru seçtim. Birlikte…
Dünya Kasabası
Dünya kasabasında, derin bir uykuya dalmış gibi görünen insanların başları üzerinde, kasaba meydanını kaplayan görünmez bir sisten beslenen renkli balonlar varmış. Sanki bu insanlar rüya görüyor ve bu rüyalar dışarıdan canlı canlı seyredilebiliyormuş. Birbiriyle görünmez bağlarla bağlı olan balonların renkleri birbirine benzermiş. Birbiriyle ilişkide olan insanların renkleri benzer, uzak olanlar ise farklıymış. İnsanlar, bu zihinsel hapishanenin içindeki yapay yaşantılarına “hayatım”…
Editör'ün Seçtikleri
Hava Durumu
10°C
Bursa
açık
10°
_
10°
88%
1 km/h
Per
23 °C
Cum
23 °C
Cts
20 °C
Paz
20 °C
Pts
16 °C
Sosyal Medya
Kategorileri Keşfet
Yaşanmamış Geçmiş
İnsan, yaşadıklarını bir hikâyeye dönüştürür; yaşayamadıklarıysa çoğu zaman içinde adı konmamış bir…
Yol Boyunca Bir Gül Beklemek
Yürüdüğümüzde etrafta bir güzellik ararız bazen. Bu arayış hüküm sürerken tüm benliğimizde…
Evdeki Gizli Tehlikeler: Kediler ve Köpekler İçin Toksik Maddeler
Zehirli Salon Bitkileri, Mutfak Gıdaları, İnsan İlaçları ve Hayat Kurtaran İlk Müdahale…
Kimse Kendi Gibi Değil Artık
Herkes birilerinden kaçırmaya çalıştığı hayatı yaşamaya alışıyor galiba. Bazıları da mecburen bu…
Kadrajdaki Hayat / Gönül Filtresi
Birisinin fotoğrafını çekerken yalnızca o kişiye odaklanıyorsanız, ne yazık ki dar bir…
Zafer, Vicdanlara Değil, Akideye Vaat Edildi
İnsanlar aynı sofraya oturduklarında değil, aynı hakikat uğruna can vermeye hazır olduklarında…
Gül Renginde Vefa
Gülün Kanında Saklı Vefa Bazen susar insan. Sözcükler kifayetsiz kaldığında değil, yüreği kelimelerle incitmekten korktuğunda… Susar ama unutmaz. İşte o suskunlukta yeşerir vefa. Herkesin konuştuğu yerde, bazen susmak en yüksek…
Yazarlar
